Home » Puppy nieuws » Nestperiode

Nestperiode van de pup.

De eerste maanden van een hondenleven zijn bepalend voor zijn gedrag op latere leeftijd. 

Als een puppy wordt geboren, is hij blind en doof. De eerste 3 weken van zijn leven, de zogenaamde neonatale fase, bestaat dan ook voornamelijk uit slapen en melk drinken bij hun moeder. Rond de 14e dag gaan de ogen open en ongeveer een week later de oren. Deze periode, van derde tot vierde levensweek, wordt hierom ook wel de overgangsfase genoemd. Door het gaan zien en horen, verandert er heel veel in de belevingswereld van de pup! 
Aan het einde van de overgangsperiode zien we de eerste volwassen sociale gedragspatronen ontstaan: de pup kwispelt als hij mensen ziet en begint actief te spelen met de andere pups. Verder ontwikkelt de pup een controle over plassen en poepen, en begint dit buiten het nest te doen. Samenvattend: in deze periode gaat de pup vrij snel over van totale afhankelijkheid naar herkenbare volwassen gedragingen.

De vierde tot de achtste week(de primaire socialisatiefase)

Het is nu de tijd om de eerste bezoeken met de nieuwe baasjes in te plannen. In deze periode leert de pup tot welke soort hij behoort, en de gedragingen die daarbij horen. De pup is nog bijna nergens bang voor. Hij moet namelijk open staan om te leren wat het inhoudt om hond te zijn en wat daar allemaal bij hoort.
Heel belangrijk is daarvan is het leren van sociaal gedrag naar soortgenoten. Nestgenoten, de moederhond, en wat later ook eventueel andere aanwezige honden, spelen hierbij een onmisbare rol.
Alhoewel sommige sociale verbanden al in de eerste 3 weken van het puppyleven worden gelegd, ontwikkelen de meeste en belangrijkste sociale contacten en hechtprocessen zich later. De echte socialisatieperiode begint in de 4e levensweek, dus vanaf 3 weken, en duurt ongeveer tot de 12-14e week. In deze periode krijgt de pup bijna al z’n volwassen capaciteiten op gebied van zintuigen, motoriek en leervermogen.

In de vroege socialisatieperiode beginnen de pups te likken en water te drinken, en ook op vast voedsel te kauwen. Het doorbreken van de tanden stimuleert de kauwactiviteiten, en heeft ook invloed op het gedrag tegenover andere individuen. Pups bijten tijdens hun spel op elkaar, waarbij ze vaak ook grommen. Verder vechten ze om het voedsel en om speeltjes, maar nu nog op een speelse manier. Deze manier van spelen speelt wel een belangrijke rol bij het vestigen van een sociale rangorde.
Wij als fokker kunnen nu vaak al zien welke pups later dominant worden, en welke onderdanig.

Een pup die is grootgebracht door uitsluitend mensen zal nooit in staat zijn zich op normale “hondse” manier te gedragen.

Naast de aanwezigheid van soortgenoten, is ook de aanwezigheid van mensen onmisbaar voor de ontwikkeling van honden. Puppy’s moeten leren dat de omgang met mensen gewoon is. Het is een onderdeel van hun leven. Regelmatige aanwezigheid van mensen bij het nest is dan ook een absoluut vereiste om de hond een stabiele basis voor betrouwbaar gedrag ten opzichte van mensen te geven.
Wanneer een hond in deze primaire socialisatiefase niet, of niet voldoende met mensen in contact komt, dan is de kans zéér groot dat hij dat nooit meer zal leren en zich altijd angstig naar mensen zal blijven gedragen. Onder mensen verstaan we volwassen én kinderen. Pups die weinig contact met vreemde mensen hebben, bijvoorbeeld alleen maar met een fokker of verzorger, hebben op dit gebied een achterstand die eigenlijk nauwelijks meer goed te maken is. (Zeer ongewoon) angstig gedrag kan het gevolg zijn. Datzelfde gaat op bij te weinig contact met kinderen. Kinderen gedragen zich anders dan volwassenen. De pup zal in deze fase dus ook aan kinderen moeten wennen. Voor mensen met (kleine) kinderen is het daarom van belang dat de pup al kinderen gewend is wanneer hij in huis komt.

Tenslotte is het voor de zich razendsnel ontwikkelende pups belangrijk om in een huiselijke situatie op te groeien. Ze maken zo spelenderwijs en op een natuurlijke manier kennis met allerlei geluiden en activiteiten die later ook bij hen leven zullen horen. Stofzuigers, maaltijd, de deurbel en telefoon, spelende  kinderen, radio en tv, huisdieren, het hoort er allemaal bij. Een nestje dat in een afgelegen schuur of kennel opgroeit, kan een enorme achterstand in zijn ontwikkeling oplopen. Het kan zelfs zodanige vormen aannemen dat het hondje niet meer aan een huiselijke omgeving en/of mensen kan wennen. We noemen dit een “kennelsyndroom”.


Er is, na veel onderzoek, gebleken dat er grote verschillen zijn in socialisatie van verschillende rassen. Sommige rasgroepen kunnen goed met minder goed verlopen socialisatie dan andere toch gezond en sociaal zijn als volwassen hond. Andere rassen echter moeten continu en langdurig in contact worden gebracht met een gevarieerde omgeving om als volwassen hond normaal te kunnen functioneren. Denk dus nooit te licht over het belang van deze (en de volgende) levensfase van uw pup. 

Wij als fokker spelen een belangrijke rol in deze fase van het leven van de jonge pups. De eerste 8-9 weken van uw puppy zijn we heel erg intensief bezig met het nest en de moederhond om er voor te zorgen dat u een goede gesocialiseerde en vrolijke pup in uw leven krijgt. Uw pup zal in contact komen met bezoek, kinderen in alle leeftijdsfasen, andere honden, huiselijke geluiden, tv en radio  enz. We zullen hem knuffelen, troosten, met hem spelen  en liefhebben. Hij of zij zal leren lopen aan de riem en als hij naar het buitenland verhuisd (en dus pas na 15 weken zal verhuizen) zal hij of zij ook mee reizen in de auto  naar o.a.  winkelcentra, parken, strand  enz

Van u verwachten wij dat u uw pup een geweldig, gezond, liefdevol leven geeft.
Een Shih-tzu  heeft geen baasje , een Shih-tzu heeft bedienden. ;-)

 

 


Kortom:
De nestperiode kenmerkt zich door enorm snelle ontwikkeling. Niet alleen fysiek, maar zeker ook mentaal. De ontwikkeling van de hersenen wordt voor een groot deel bepaald door de ervaringen die pups opdoen. Die ervaringen moeten er in voldoende mate zijn en ze moeten ook goed zijn. Ruim voldoende contact met honden, mensen, kinderen, omgevingsgeluiden, enz. geven de hond een stabiele basis voor zijn latere gedrag en zijn daarom van essentieel belang.